Monkeymind, meditatie en de maand van de spiritualiteit

Januari is door dagblad Trouw, de Kro, Happinez en nog een andere instantie uitgeroepen tot “maand van de spiritualiteit”. Daar is veel behoefte aan bij veel mensen. Allerlei cursussen worden gegeven: mindfullness, stiltemeditatie, natuurmeditatie, enz. Die behoefte wordt vast mede veroorzaakt door de vele indrukken die op ons afkomen. Al is het alleen al doordat we vaak snel over het www surfen en daar in no-time allerlei informatie tegenkomen. Zoals jij nu ook – lezer – even bij mijn blogje bent aanbeland….
Zen-boeddhisten hebben een prachtig woord bedacht voor wat er dan in je hoofd gebeurt. Je hebt een – in het Engels vertaald – “monkeymind”: als je stil gaat zitten, merk je wat voor gedachten er allemaal door je hoofd flitsen alsof er in je hoofd een stel bomen staan waarin apen van de ene op de andere tak springen en verder slingeren. Soms, als ik op mijn meditatiekrukje zit, weet ik al niet eens meer precies hoe ik bij een bepaald idee kom, zo gaat het soms letterlijk en figuurlijk in mijn hoofd “van de hak op de tak”.
Inderdaad, ik hoor dus ook tot het gilde van mensen die geregeld op een kruk gaan zitten. En dat al jarenlang. In mijn kamer heb ik een “heilig hoekje”: een kaars, een krukje, een wijwaterbakje, een bijbel, een schrift. Twee keer daags zet ik mij daar neer en als het enigszins kan voor telkens een kwartier. Soms – als het nodig is – langer. Langzamerhand is het haast een fysieke behoefte geworden.
De meeste meditatievormen die ik hierboven beschreef zoeken vooral “stilte, leegte en jezelf en de rust”. Dat zijn in zichzelf zaken die het leven van een mens – met een hoofd en een hart vol gedachten, zorgen en gevoelens – al enorm kunnen ordenen en verrijken: wat rust in je hoofd, jezelf wat terugvinden in de wirwar van je monkeymind en de dingen van het leven en wat tot rust komen. Wie dat lukt, gaat weer anders het leven binnen en verder dan voor die meditatie. Ik kan het niet zonder bijbel. Al jarenlang log ik in op de dagelijkse bijbelteksten van het rooster in Taizé, de oecumenische broedergemeenschap in Frankrijk (http://www.taize.fr/nl_article158.html) . Het zijn altijd “positieve en inspirerende teksten”, die de broeders op hun rooster zetten. Zoals een bosgeur een mens positief kan beïnvloeden, zo doen die bijbelteksten me dat eigenlijk vrijwel altijd. Zo’n korte dagtekst gaat dan wat meespringen in alle gedachten met vaak – niet altijd, niet overdrijven! – positieve gevolgen: net wat anders tegen mezelf aankijken, na dat kwartiertje. Net een wat andere blik op een situatie die door mijn monkeymind aan het flitsen was. Net wat anders tegen m’n medemens die maar in mijn hoofd bleef rondspoken. En heel soms….., heb ik ook het idee dat God even vlákbij is als zo’n tekst me inspireert. En bijna altijd: apen in mijn hoofd rustiger dan voor die tijd op hun takjes!
Waarom ik dit nu opschrijf in dit blogje? Omdat ik merk dat déze vorm van meditatie bij velen niet bekend is. Terwijl het té mooi is om het niet te delen. Wie er een boekje over wil lezen: kleine gids voor de christelijke meditatie van Lex Boot. En verder: wie er wat over wil weten: mail maar. Heb je nu ook nog iets om over na te denken over “christelijke meditatie” in je monkeymind!

4 gedachten over “Monkeymind, meditatie en de maand van de spiritualiteit

  1. Mooi. Ik heb niet zo’n mooi hoekje, maar ik merk dat dat ook niet per sé nodig is. Ik leer steeds beter stil te zijn. Want dat stil zijn, luisteren naar jezelf, je gedachten even observeren: dat is zéker zinvol. Het geeft echt meer rust en energie. En ik hèb nogal een monkeymind. 🙂
    Ik ga dat boekje opzoeken!

    groetjes, annemieke

  2. Herkenbaar. In ons kleinste kamertje hangt een Hapiness-kalender waar je bij het bezoek aan dat kamertje bijna letterlijk met je neus op gedrukt wordt. Levert vaak stof tot nadenken op, positief, confronterend, verhelderend. Werkt prima voor mij!

  3. Er zijn heel wat vormen van meditatie die niet gekend zijn bij heel wat mensen. Vaak focussen cursussen en boeken ook op de ‘lichamelijke houdingen’ van meditatie. Persoonlijk hou ik wel van het boekje “Geen adem behalve DE adem. Mediteren”. Dat kleine poëtische pareltje gaat namelijk dieper in op de vele ‘geestelijke houdingen’ die tijdens meditaties kunnen aangenomen worden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.