In de trein met Henk en Hassan bij Harderwijk

Het was me de zomer wel: normaal is er “komkommernieuws”, nu was er veel ellendig nieuws! IS, dat met veel geweld land verovert in Irak en Syrië, Israël en de Palestijnen die oorlog voerden, de MH17, die werd neergeschoten vanwege het conflict in Oost-Oekraïne. Dat nieuws hield ons veel bezig en nog. M.n. het brute en barbaarse geweld dat IS gebruikt maakt veel mensen bang. Als dat hier eens zou gebeuren…. Zouden alle Moslims niet stiekem toch zo zijn….?

In de laatste week van mijn vakantie zit ik met mijn fiets in de stoptrein van Zwolle naar Amersfoort Schothorst. Op het balkon van de trein, mijn fiets gezelschap houdend, stapt op de heenweg bij Harderwijk een blanke man in. Hij is zo eind 50, schat ik; laat ik hem Henk noemen en Henk is samen met zijn vrouw. Nu is het zo dat als de trein stopt mensen altijd eerst uitstappen. Daarna stappen nieuwe reizigers pas in vanaf het perron. Dat probeert een man met een fiets dan ook, uitstappen. Maar Henk is een hork en stapt in, dwars tegen de stroom en blokkeert daarbij de man die met zijn fiets probeert uit te stappen. Daarbij vallen man en fiets nét niet. De conducteur spreekt Henk aan en zegt dat het onfatsoenlijk is wat hij doet. Henk’s antwoord “ik heb geen fatsoen en heb het ook nooit geleerd…..” Hij herhaalt het een paar keer en er ontstaat een heel onaangename sfeer. Zijn vrouw gaat stilletjes achter hem aan de coupé in en wij blijven met z’n allen wat verbijsterd achter. Achter Henk en zijn vrouw stapt een Duits gezin in, toeristen. Wat zouden die nu voor beeld, oordeel, hebben van Nederlandse mannen van eind 50? Hollandse Henken zijn horken? Zouden ze allemaal zo zijn, die Hollanders? Bij Nijkerk zie ik ze uitstappen, Henk voorop, zijn vrouw erachter aan. Ogenschijnlijk heel normale mensen. Hoe kan het dan toch dat Henk….?

Op de terugweg zit ik opnieuw gezellig op het balkon bij mijn fiets. Bij Harderwijk stapt nu niet Henk maar Hassan binnen. Hij is duidelijk van Arabische komaf, Turk, Marokkaan? Het is niet goed, dat weet ik wel, maar ik ben toch een beetje op mijn qui-vive. Het zal het provinciaaltje in mij wel zijn…. Hassan – ik noem hem maar zo – is druk aan het bellen, in het Nederlands. Ik kan dus volgen wat hij zegt. Hij heeft het met iemand over de oorlog tussen Israël en de Palestijnen, die op dat moment gaande is. Daar word ik nog een beetje ongeruster van….. Ook al niet goed, denk ik, bij mezelf, maar het is wel zo. Als Hassan is uitgebeld, kijkt hij eens rond en begint een praatje met mij. Zijn initiatief. We raken aan de praat. Hij heeft net de ramadan achter de rug. In de zomer!! Hij had alleen tussen tien uur in de avond en vijf uur in de morgen mogen eten en drinken en het nog volgehouden ook. Moslim is hij en daar houdt hij van. Alleen dat je geen alcohol mag drinken vindt hij maar onzin en dat doet hij, maar niet teveel, je moet je hoofd niet verliezen. Want daar gaat het vast om, bij dat gebod in de Islam… Ik moet er wel om lachen, want een gemiddelde protestant gaat ook nog wel eens met de ruimhartigheid van Christus creatief om met regels….. We raken aan de praat over ons geloof én over Israël en de Palestijnen. We kunnen daar zinvol en open en genuanceerd over praten. Samen. Niet alle Hollandse Henken zijn horken. Niet alle Hassans…, vul maar in.

Herhaaldelijk zegt Jezus dat je als mens niet moet oordelen. Hij zoekt mensen telkens op en gaat met ze in gesprek. Beter is het om mét iemand te praten dan over iemand te praten. Hij zoekt zelfs mensen op, die door anderen “eng” worden gevonden. Voor Hem blijven ze mens, beeld van God, de Schepper, ieder, ongeacht afkomst enz. Hassan nam het initiatief tot het gesprek met mij, niet andersom. Ik kan nog wel wat van Hassan en Jezus leren….. In Zwolle namen we met een hartelijke handdruk afscheid.

Reacties op Facebook

Laat een reactie achter

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.